Στην καθημερινότητά μας καλούμαστε να πάρουμε εκατοντάδες αποφάσεις, πολλές αυτόματα ενώ για άλλες χρειάζεται να αναλογιστούμε. Αν και τα συναισθήματα επηρεάζουν κάθε μία από αυτές τις αποφάσεις, μερικές φορές τα έντονα συναισθήματα μπορεί να μας οδηγήσουν να υιοθετήσουμε συμπεριφορές που είναι αντίθετες με τις αξίες ή τα ενδιαφέροντά μας. Για να αποφευχθεί αυτό πρέπει να γίνεις ειδικός στα συναισθήματα . Εκπαιδεύοντας τα παιδιά να ελέγχουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία θα βρεθούν σε πλεονέκτημα.
Τα συναισθήματα μας δίνουν κίνητρο για δράση ειδικοί στα συναισθήματα .
Με αυτόν τον τρόπο τα συναισθήματα δεν θα καθοδηγούν το παιδί. Αντίθετα, μέσω μιας άσκησης αυτοελέγχου θα χρησιμοποιήσει την ενέργεια που θα προκύψει για να υιοθετήσει στάσεις και συμπεριφορές συνεπείς με το σύστημα αξιών που οικοδομεί.
Πώς να μετατρέψετε τα παιδιά σε ειδικούς στα συναισθήματα
Πρώτο βήμα
Το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνετε είναι να γνωρίσετε τα πρωταρχικά συναισθήματα. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από το να γνωρίζετε τι είναι, πρέπει να γνωρίζετε και τις λειτουργίες τους. Τα κύρια συναισθήματα που πρέπει να γνωρίζετε είναι ο θυμός θλίψη χαρά, περιέργεια, λύπη, αγάπη και στην περίπτωση των λίγο μεγαλύτερα παιδιά, ντροπή.
Μερικοί, όπως ο θυμός, μας γεννούν την επιθυμία να χτυπήσουμε, να προσβάλουμε ή να επιτεθούμε σε άλλους. Άλλα όπως η ευθυμία μας βοηθούν να είμαστε πιο ανοιχτοί, διαθέσιμοι και γενναιόδωροι.
Δεύτερο βήμα
Το δεύτερο βήμα σε αυτήν την ανάβαση για να γίνεις ειδικός στα συναισθήματα είναι να διακρίνεις τα διάφορα συναισθήματα. Να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας και στους άλλους. Ωστόσο, χωρίς το προηγούμενο βήμα το επόμενο αποδεικνύεται αδύνατο να ολοκληρωθεί.
Δεν είναι δυνατόν να αναγνωρίσεις αυτό που δεν ξέρεις. Αν γνωρίζουμε τις χειρονομίες, τα βλέμματα και τις συμπεριφορές που δημιουργούνται από πρωταρχικά συναισθήματα, θα μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε γρήγορα. Για το λόγο αυτό Είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα που νιώθουν ονομαστικά. Για παράδειγμα, μπορούμε να τους βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσουν τη συναισθηματική τους κατάσταση με φράσεις όπως ότι είσαι τόσο χαρούμενος που δεν μπορείς να μείνεις ακίνητος για μια στιγμή ή ότι θέλεις να χτυπήσεις τον αδερφό σου επειδή είσαι θυμωμένος.
Τρίτο βήμα
Αυτό το βήμα συνίσταται στη νομιμοποίηση των συναισθημάτων που νιώθουν τα παιδιά. Με άλλα λόγια, πρέπει να απολαύσεις τα συναισθήματα των μικρών και να εμπλακείς όταν είναι δυνατόν. Δηλαδή, πριν καταφύγουμε στις συνήθεις φράσεις των περιστάσεων, όπως μην κλαις, δεν συνέβη τίποτα ιδιαίτερο ή δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί να σε τρομάξει κάτι τέτοιο, πρέπει να προφέρουμε φράσεις όπως είναι φυσιολογικό να νιώθεις έτσι, καταλαβαίνω ότι μπορεί να είναι δύσκολο όλοι να αισθάνονται απογοητευμένοι όταν παρά τις προσπάθειές τους δεν παίρνουν αυτό που θέλουν.
Να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά για τα συναισθήματα πρέπει να προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση τους. Να είσαι ενσυναίσθητος σημαίνει ότι αποδέχονται τα συναισθήματά τους παρέχοντας παράλληλα εναλλακτικές λύσεις για να τα διοχετεύουν πέρα από τις δελεαστικές και παρορμητικές συμπεριφορές που οδηγούν στην υιοθέτηση.
Τέταρτο βήμα
Σε αυτό το σημείο το παιδί θα είναι έτοιμο να μάθει να ρυθμίζει τα συναισθήματά του. Αυτά δεν μπορούν να σταματήσουν, αλλά είναι ακόμα δυνατό διαχειρίζομαι τις συμπεριφορές που πυροδοτούν και τον εσωτερικό διάλογο που ξεκινούν. Για να παρέμβουμε σε συμπεριφορές είναι απαραίτητο να κάνουμε διάκριση μεταξύ συναισθήματος και συμπεριφοράς.
Το συναίσθημα είναι αυτό που νιώθουμε, η συμπεριφορά είναι αυτό που κάνουμε. Το να νιώθουμε θυμό δεν δικαιολογεί το να πληγώνουμε τους άλλους. Αυτό πρέπει να το μάθουμε στα παιδιά ανάμεσα στα συναισθήματα και τις συμπεριφορές υπάρχει συνείδηση, άρα πίσω από τις συμπεριφορές μας υπάρχει πάντα ένα περιθώριο απόφασης. Σε αυτό ακριβώς το περιθώριο πρέπει να εργαστούμε.
Ακολουθώντας πάντα το παράδειγμα του θυμού ή του θυμού, οι ασκήσεις του χαλάρωση
Πέμπτο βήμα
Ο στοχασμός είναι μια νοητική δραστηριότητα που μας κάνει ανθρώπους και είναι απαραίτητο να το κάνουμε πράξη για να γίνουμε ειδικοί στα συναισθήματα. Ο στοχασμός στα συναισθήματα που νιώθουμε αλλά και στις αισθήσεις, τις σκέψεις και τις πράξεις που προκύπτουν από αυτά είναι το επόμενο βήμα.
Το να βοηθάτε τα παιδιά να κάνουν μια παύση και να προβληματιστούν για το τι τους συμβαίνει είναι ένας καλός τρόπος για να τα βοηθήσετε να κατανοήσουν καλύτερα τα συναισθήματά τους και να μάθουν να τα διαχειρίζονται.
Έκτο βήμα
Συνεχίζοντας το ταξίδι μας προς την επίγνωση των συναισθημάτων, βρισκόμαστε σε σύγκρουση με το γεγονός ότι Μερικές φορές τα συναισθήματα δεν είναι προσαρμοστικά. Για παράδειγμα, αν λάβουμε μια υποτροφία αλλά ο φίλος μας δεν μπορεί να εκφράσει την ευτυχία μας, δεν θα είναι προσαρμοστική.
Αυτό που πρέπει να γίνει είναι χρησιμοποιούμε την ενσυναίσθηση για να κατανοήσουμε τα συναισθήματα των άλλων και να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας στην κατάσταση. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων τους, ιδιαίτερα των δυσάρεστων.
Έβδομο βήμα
Το τελευταίο βήμα είναι η ανάπτυξη ιστορικού των γεγονότων. Δηλαδή πρέπει να δώσουμε ένα νόημα ή μια εξήγηση σε αυτό που συμβαίνει. Είναι σαν να λέω μια ιστορία. Εάν ένα μικρό κορίτσι βλέπει ένα κακό όνειρο και ξυπνά κλαίγοντας και ουρλιάζοντας, πρέπει να του πείτε ότι είδε ένα όνειρο εφιάλτης και ένιωσε φοβισμένη, κι έτσι ξέσπασε σε κλάματα. Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο το παιδί να καταλάβει ότι ο εφιάλτης του δεν έχει λόγο να γίνει πραγματικότητα.
Το να κάνετε αυτά τα επτά βήματα για να μετατρέψετε τα παιδιά σε συναισθηματικούς ειδικούς δεν είναι εύκολο. Πρέπει να βρεις χρόνο, να έχεις πολλή ενσυναίσθηση και πάνω από όλα υπομονή. Ωστόσο, μαθαίνοντας στα παιδιά πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, τους εγγυόμαστε Τους παρέχουμε τα απαραίτητα εργαλεία για να αποφύγουν τις συγκρούσεις και να απολαύσουν ένα καλύτερο μέλλον στο μέλλον συναισθηματική υγεία . Τελικά τους εκπαιδεύουμε να γίνουν ειδικοί στον τομέα.
