Πολλές από τις προτάσεις για την ύπαρξη του Αλεξάντερ Πούσκιν προέρχονται από τα ποιήματά του και από τα λόγια που ειπώθηκαν από τους χαρακτήρες στα μυθιστορήματά του. Είναι όλα πολύ όμορφα, βαθιά και ιδιαίτερα.
Ο πατέρας της σύγχρονης ρωσικής λογοτεχνίας είχε μια ταραχώδη ύπαρξη. Τόσο για τον ιδιαίτερο τρόπο που βλέπει τον κόσμο όσο και για το επαναστατικό πνεύμα που τον διέκρινε πάντα. Για μεγάλο μέρος της ζωής του ενδιαφερόταν για την πολιτική περισσότερο από ηθική παρά από πόθο για εξουσία.
Οι άνθρωποι μοιάζουν πολύ με την πρώτη τους μητέρα Εύα: αυτό που τους δίνεται δεν είναι ευπρόσδεκτο. Το φίδι τους πείθει να πάνε μαζί του προς το δέντρο της ζωής. Θέλουν να έχουν τον απαγορευμένο καρπό ή ο παράδεισος δεν θα είναι παράδεισος για αυτούς.
-Αλέξανδρος Πούσκιν-
Ο μεγάλος αυτός Ρώσος ποιητής υπέστη αρκετούς διωγμούς και έζησε για πολλά χρόνια στην εξορία. Σχεδόν για όλη του την ύπαρξη δεν γνώριζε το ηρεμία . Πέθανε σε ηλικία 37 ετών σε μια παράλογη μονομαχία, αλλά οι φράσεις του για την ύπαρξη εξακολουθούν να θυμούνται μετά από πολλούς αιώνες. Εδώ είναι μερικά.
Φράσεις για την ύπαρξη και τα βάσανα του Αλεξάντερ Πούσκιν
Η πρώιμη λογοτεχνική παραγωγή αυτού του ποιητή είχε αξιοσημείωτη επίδραση στον ρομαντισμό. Μία από τις προτάσεις του A Αλεξάντερ Πούσκιν διαβάζει: Η ώθηση της γοητευτικής απάτης της καρδιάς μας κάνει να υποφέρουμε πολύ γρήγορα . Αυτή η φράση αντανακλά το δραματικό πνεύμα που χαρακτήριζε τους ρομαντικούς συγγραφείς της εποχής του.
Ένα άλλο απόσπασμα του Ρώσου συγγραφέα αντικατοπτρίζει τη μελαγχολική και ιδεαλιστική αίσθηση που χαρακτηρίζει τον 18ο αιώνα. Καλύτερα να μείνουμε εδώ και να περιμένουμε ίσως η καταιγίδα ηρεμήσει και ο ουρανός καθαρίσει τότε μπορούμε να βρούμε το δρόμο μας μέσα από τα αστέρια .
Ο ξένος και ο άγνωστος
Ο Πούσκιν εξορίστηκε επειδή ήταν μέλος μιας μυστικής πολιτικής ομάδας που ήταν ενάντια στη μοναρχία και επειδή είχε δημοσιεύσει κάποιους στίχους που οι αρχές θεωρούσαν ανατρεπτικούς. Αργότερα και γιατί με προσωπική του επιστολή δήλωσε άθεος.
Για όλους αυτούς τους λόγους, πολλές από τις προτάσεις του Πούσκιν για την ύπαρξη είναι εμποτισμένες με την αίσθηση του να νιώθεις μακριά από το να ανήκεις σε πραγματικότητα που δεν αισθάνεται σαν δικό του. Κάποτε δήλωσε: Η γεύση του ψωμιού των άλλων είναι πικρή, λέει ο Δάντης, και τα βήματα ενός ξένου σπιτιού είναι βαριά .
Όλα έχουν τον χρόνο τους
Ένα από τα επαναλαμβανόμενα θέματα στα αποσπάσματα του Alexander Pushkin είναι το νεολαία . Ίσως γιατί αντιλήφθηκε ότι τα νεανικά του χρόνια περνούσαν γρήγορα λόγω όλων των αντιξοοτήτων του ή ίσως γιατί έβλεπε σε αυτή τη φάση της ζωής ό,τι καλύτερο μπορούσε να προσφέρει η ανθρώπινη ψυχή.
Σε πολλά έργα του απευθύνεται απευθείας στους νέους. Μια από τις πιο γνωστές φράσεις λέει: Προβλέποντας τη φωνή της φύσης δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να βλάπτουμε την ευτυχία μας και η φλογερή νεολαία πετάει μακριά κυνηγώντας την.
Η πραγματικότητα δεν είναι πάντα το καλύτερο πράγμα
Αν και τα μεταγενέστερα έργα του Πούσκιν είχαν πιο ρεαλιστικό τόνο, ο ποιητής δεν εγκατέλειψε ποτέ τον ιδεαλισμό που τον χαρακτήριζε. Το γνώριζε αυτό όπως μπορούμε να δούμε στην πρόταση: Μια ψευδαίσθηση μας ανεβάζει ψηλότερα από ένα πλήθος βασικών αληθειών . Σημαίνει ότι είναι καλύτερο να έχουμε ένα μεγάλο όνειρο που μας μεγαλώνει παρά πολλές μικρές πραγματικότητες που μας κρατούν στη μετριότητα.
Σε άλλη φράση εκφράζει την άποψή του πιο έντονα: Για μένα, πιο αγαπητή από πολλές μικρές αλήθειες είναι η ψευδαίσθηση που εξυψώνει . Εδώ εκφράζει ξεκάθαρα ότι προτιμά το όνειρο του απατηλού από το ξύπνημα του συνηθισμένου.
Τα κλισέ της ηθικής στις προτάσεις του Αλεξάντερ Πούσκιν για την ύπαρξη
Το θέμα του ηθική υπάρχει σε ολόκληρο το έργο του Πούσκιν. Ιδιαίτερα επέκρινε την πλαστότητα της δικαστικής ζωής, τα έθιμα της εποχής του και τις βαθιές αδικίες που υπέστη ο λαός του. Για αυτούς τους λόγους αφιέρωσε πολλούς προβληματισμούς σε αυτά τα προβλήματα.
Μια άλλη σπουδαία φράση του είναι: Τα ηθικά κλισέ είναι πολύ χρήσιμα όταν δεν μπορούμε να βρούμε δικαιολογίες για τη συμπεριφορά μας μέσα μας . Με αυτά τα λόγια υπογραμμίζει τη συνήθεια ορισμένων ανθρώπων να βρίσκουν δικαιολογίες για τη συμπεριφορά τους με βάση τις ιδέες άλλων που θεωρούνται δεδομένες.
Ο Αλέξανδρος Πούσκιν σημείωσε ένα πριν και το μετά στη ρωσική λογοτεχνία. Ήταν ένας εξαιρετικός συγγραφέας. Ως στοχαστής, ήταν μπροστά από την εποχή του. Πέθανε γεμάτος χρέη αλλά παραδόξως ήταν Τσάρος Νικόλαος Α΄ να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς του.
