Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος πρότεινε και πραγματοποίησε τον πρώτο περίπλου του πλανήτη. Για να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο ταξίδι ήταν απαραίτητο να έχει πολύ κουράγιο και θράσος, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι δεν είχε ιδέα τι του επιφύλασσε αυτή η περιπέτεια. Ήταν πραγματικά ένα μεγάλο εγχείρημα.
Φέτος γιορτάστηκαν τα πεντακόσια χρόνια αυτής της πρώτης αποστολής σε όλο τον κόσμο με επικεφαλής τον Ferdinand Magellan. Η διαίσθηση τον καθοδήγησε και την έντονη όσφρηση ενός καλού πλοηγού. Κανείς δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει τότε ότι υπήρχε ένα φυσικό πέρασμα μεταξύ του Ατλαντικού και του Ειρηνικού στη Νότια Αμερική, αλλά κάτι είπε στον Μαγγελάνο ότι ήταν έτσι.
Η Εκκλησία λέει ότι η Γη είναι επίπεδη, αλλά ξέρω ότι είναι στρογγυλή επειδή είδα τη σκιά της στη Σελήνη. Και έχω περισσότερη πίστη σε μια σκιά παρά στην Εκκλησία.
– Φερδινάνδος Μαγγελάνος-
Αν και ο Ferdinand Magellan δεν κατάφερε να ολοκληρώσει εκείνο το πρώτο ταξίδι σε όλο τον κόσμο, ήταν πολύ κοντά. Το μόνο πράγμα που εμπόδισε την πρόοδό του ήταν ο θάνατος μετά μια πλούσια ζωή από τολμηρές περιπέτειες και αρκετές στιγμές που συνόρευαν με το έπος.
Φερδινάνδος Μαγγελάνος: η καταγωγή του
Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος γεννήθηκε στο Πόρτο της Πορτογαλίας το 1480. Ήταν γιος ευγενών και γι' αυτό έλαβε προνομιακή εκπαίδευση στην οποία μπόρεσε να αφοσιωθεί κυρίως στη μελέτη της χαρτογραφίας και της ναυτικής επιστήμης. Την εποχή που διέμενε στη Λισαβόνα, αν και έγινε ήδη ταξιδιώτης νεαρή ηλικία.
Σε ηλικία 25 ετών έκανε ένα ταξίδι στην Ινδία. Αργότερα γνώρισε αυτόν που θα γινόταν σκλάβος του για μια ζωή: Ενρίκε της Μολούκας . Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν ο τελευταίος που ουσιαστικά ολοκλήρωσε το πρώτο ταξίδι σε όλο τον κόσμο από τότε που επέστρεψε ζωντανός στην Ευρώπη σε αντίθεση με τον Μαγγελάνο.
Στη συνέχεια ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος έκανε ένα ταξίδι στο Μαρόκο όπου τραυματίστηκε στο πόδι κατά τη διάρκεια μιας μάχης. Επιστρέφοντας στην Πορτογαλία έπεσε σε αίσχος με τον βασιλιά Μανουήλ Α'. Αυτή η ένταση τον οδήγησε στην Ισπανία για να δοκιμάσει την τύχη του και μετά από τεράστιες προσπάθειες κατάφερε να λάβει άδεια από τον βασιλιά Κάρολο Α' να ταξιδέψει στις Ινδίες μέσω της δυτικής διαδρομής.
Ένα επικό ταξίδι
Ως περιπέτεια. Victoria and Santiago Trinity (Σάντιο) . Είχε στη διάθεσή του πλήρωμα 270 ανδρών διαφορετικών εθνικοτήτων, οι περισσότεροι πορτογαλικής και βασκικής καταγωγής.
Η αποστολή διέσχισε τη Βόρεια Αφρική μέχρι τη Σιέρα Λεόνε. Στη συνέχεια πήρε τη δυτική διαδρομή και έφτασε στις ακτές του σημερινού Ρίο ντε Τζανέιρο. Πιο μπροστά οι ταξιδιώτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με το Silver River ότι στην αρχή
Τελικά συνάντησαν τον κόλπο San Giuliano στη μέση του χειμώνα. Αποφάσισαν να περιμένουν ακριβώς εκεί περιμένοντας να βελτιωθεί ο καιρός αφού το πλήρωμα ήταν εξαντλημένο. Ο οι καπετάνιοι των διαφόρων πλοίων σχεδίασαν μια συνωμοσία εναντίον του Φερδινάνδου Μαγγελάνου αλλά αποφεύχθηκε και κάποιοι υπεύθυνοι εκδιώχθηκαν ενώ άλλοι εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους.
Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα
Την άνοιξη του 1520 ήταν δυνατό να συνεχίσουμε το ταξίδι και να βρούμε αυτό το πέρασμα που ονειρευόμασταν πριν από χρόνια. Ακριβώς εκεί ήταν η διαδρομή προς τη Νότια Θάλασσα, το όνομα με το οποίο ήταν γνωστός ο Ειρηνικός Ωκεανός εκείνη την εποχή.
Το να διασχίσουν αυτή την απέραντη θάλασσα ήταν πραγματικό μαρτύριο αλλά μόλις έφταναν στην απέναντι πλευρά θα τους περίμεναν μια ήρεμη θάλασσα . Για το λόγο αυτό μετονομάστηκε σε Ειρηνικός Ωκεανός (ονομασία που επιβίωσε μέχρι σήμερα αν και στην πραγματικότητα είναι ο πιο τραχύς ωκεανός στη Γη). Οι ιστορικοί της εποχής έγραψαν ότι ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος έκλαψε από χαρά μπροστά σε αυτό το θέαμα.
Το στενό που σήμερα φέρει το όνομα του Μαγγελάνου ονομάστηκε αρχικά Στενό των Αγίων Πάντων από τον ίδιο τον πλοηγό. Στη συνέχεια το πλήρωμα έπλευσε βόρεια κατά μήκος της Χιλής και στη συνέχεια εισήλθε στην ανοιχτή θάλασσα προς τα δυτικά.
Το τελευταίο κατόρθωμα του Φερδινάνδου Μαγγελάνου
Για άλλη μια φορά άρχισαν να εμφανίζονται νέες δυσκολίες: τα τρόφιμα και το νερό ήταν σπάνια. Ο Antonio Pigafetta, χρονικογράφος της αποστολής, περιέγραψε την κατάσταση ως εξής:
Αυτό που φάγαμε δεν ήταν πια ψωμί αλλά ψίχουλα γεμάτα σκουλήκια που είχαν καταβροχθίσει όλο το περιεχόμενο. Έδινε επίσης μια αφόρητη δυσοσμία επειδή ήταν εμποτισμένο με ούρα αρουραίων. Το νερό που ήπιαμε ήταν σάπιο και μυρίζει. Για να μην πεθάνουμε από την πείνα, αναγκαστήκαμε να φάμε κομμάτια από δέρμα που κάλυπταν το κατάρτι του πλοίου.
Τελικά έφτασαν στο Isla de los Ladrones πιθανώς στο Γκουάμ. Εκεί μπόρεσαν να εφοδιαστούν με νερό και τρόφιμα. Έπειτα ξεκίνησαν ξανά και συνάντησαν ένα άλλο αρχιπέλαγος το οποίο βάφτισαν με το όνομα των Φιλιππίνων προς τιμήν του Φιλίππου Β', βασιλιά της Ισπανίας.
Οι ντόπιοι αυτόχθονες αντιστάθηκαν στην παρουσία των επισκεπτών και έδωσαν αιματηρές μάχες εναντίον τους. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος πέθανε το 1521. Για να ολοκληρωθεί το εγχείρημα του σε όλο τον κόσμο ήταν οι επιζώντες καθώς η μάχη έβαλε τέλος στη ζωή του χωρίς να του δώσει την ευκαιρία να δει τον στόχο του να εκπληρώνεται.
