Mulholland Drive Το (2011) είναι μια από τις πιο γνωστές ταινίες του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς επίσης συγγραφέας του Τα μυστικά του Twin Peaks . Όπως με όλα σχεδόν τα έργα του, έτσι και αυτή η δημιουργία δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο και μόλις την δεις χωρίζει το κοινό ανάμεσα σε αυτούς που εξυψώνονται από αυτό και σε αυτούς που αηδιάζουν από αυτό. Με τα χρόνια αυτή η ταινία έχει βραβευτεί ως μια από τις πιο εμβληματικές του τρέχοντος αιώνα, έστω και ομόφωνα.
Η παρουσίαση μιας πλοκής για αυτήν την ταινία δεν είναι καθόλου εύκολη δεδομένης της περίπλοκης δομής. Η πλοκή; Ένα νεαρό κορίτσι επιζεί δύο φορές από το θάνατο όταν ακριβώς τη στιγμή που φαινόταν ότι επρόκειτο να σκοτωθεί στο αυτοκίνητο, σώζεται παραδόξως χάρη σε ένα τροχαίο ατύχημα.
Οικόπεδο Mulholland Drive
Στην τσάντα της η κοπέλα έχει μόνο λίγα χρήματα και ένα μικρό μπλε κλειδί. Τίποτα δεν μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε την ταυτότητά της, μια βασική πτυχή της ταινίας δεδομένου ότι μετά το ατύχημα η κοπέλα χάνει τη μνήμη της και κρύβεται σε ένα σπίτι που δεν είναι δικό της. Η Μπέτυ, από την άλλη, είναι μια επίδοξη ηθοποιός που μένει στο Λος Άντζελες στο σπίτι που της δάνεισε μια θεία. Μόλις φτάνει στο σπίτι για πρώτη φορά, συναντά την ανώμαλη νεαρή γυναίκα που αποφασίζει να αποκαλεί τον εαυτό της Ρίτα.
Από αυτή τη στιγμή, η ταινία ερευνά την πραγματική ταυτότητα της Ρίτας, ταξιδεύοντας τον θεατή στα πιο κρυφά πάθη των δύο πρωταγωνιστών μέχρι να φτάσει σε μια σειρά από φαινομενικά ασύνδετες καταστάσεις. Από το αρχικό θρίλερ προχωράμε στο απόλυτο σκοτάδι και στην κάθοδο στην κόλαση σε ένα παιχνίδι εμφανίσεων και συμβόλων που σε αυτό το άρθρο προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε.
Mulholland Drive αρχικά υποτίθεται ότι ήταν τηλεοπτική σειρά αλλά οι παραγωγοί σοκαρίστηκαν τόσο πολύ από το πιλοτικό επεισόδιο που προτίμησαν να το μετατρέψουν σε μεγάλου μήκους ταινία.
Ίσως το υποκείμενο πρόβλημα είναι η προσπάθεια του θεατή να κατανοήσει μια ορισμένη γραμμικότητα, να βρει την τελική εξήγηση και να κατανοήσει κάθε πτυχή αντί να αφήστε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από τα συναισθήματα και αισθήσεις που ξυπνά αυτή η ταινία.
Γιατί προσπαθούμε πάση θυσία να κατανοήσουμε την εξήγηση για όλα όσα συμβαίνουν; Γι' αυτό ντε The Wonderful Mind αντί να δώσουμε μια εξήγηση για την ταινία, επιλέξαμε να αναλύσουμε κάποιες βασικές στιγμές.
Γιατί να αναζητήσετε μια εξήγηση;
Mulholland Drive είναι ένας αυθεντικός λαβύρινθος, μια ονειρική ταινία με την οποία θα μπορούσαμε να συνδεθούμε πολύπλοκη δομή των ονείρων μας . Ακόμα και σήμερα προσπαθούμε να βρούμε ένα κλειδί για να κατανοήσουμε το έργο του Λιντς, παρόλο που ο ίδιος ο τελευταίος έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι η ταινία δεν έχει πραγματική εξήγηση.
Σε μια εποχή που έχουμε συνηθίσει σε υπερβολική αναζήτηση πληροφοριών Mulholland Drive μπορεί να είναι μια αποκαλυπτική εμπειρία. Μια ταινία που επιτρέπει στον θεατή να δώσει τη δική του προσωπική ερμηνεία για αυτό που βλέπει στην οθόνη. Η τέχνη δεν χρειάζεται πάντα να μπορεί να εξηγηθεί με λέξεις. Μερικές φορές η εξήγησή του εμφανίζεται σε άλλα επίπεδα ή περιορίζεται στο να προκαλεί ορισμένα συναισθήματα μέσα μας.
Ας σκεφτούμε για λίγο κάποια μουσικά ή ποιητικά εικαστικά έργα. Αυτά δεν μεταφέρουν πάντα ένα ξεκάθαρο μήνυμα και συχνά δεν μας ενοχλεί καν αφού προτιμάμε να αφηθούμε να παρασυρθούμε από συναισθήματα. Επίσης τον κινηματογράφο μπορεί να προκαλέσει αυτού του είδους τα συναισθήματα χωρίς να αντιπροσωπεύει απλώς ένα μέσο ψυχαγωγίας.
Το απλό γεγονός ότι Mulholland Drive εξαπολύετε ερωτήσεις και ερωτήσεις σε εμάς το ωθεί πέρα από την ετικέτα της απλής ψυχαγωγίας. Η φιλμογραφία του Lynch συνήθως συνορεύει με το ονειρικό, γι' αυτό είναι παραδόξως πιο εύκολο να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το μήνυμα του Mulholland Drive ξεκινώντας από τον κόσμο των ονείρων. Όταν ονειρευόμαστε, οι εικόνες και οι ιστορίες που συνωστίζονται στο μυαλό μας και που μας φαίνονται απόλυτα λογικές κατά τη διάρκεια του ονείρου αποδεικνύονται ότι αποσυνδέονται εντελώς μόλις ξυπνήσουμε.
Mulholland Drive ενσωματώνεται τέλεια σε αυτή τη συγκεκριμένη λογική των ονείρων δεδομένου ότι, όπως και το τελευταίο, απολαμβάνει μια βαθιά ελευθερία ερμηνείας.
Mulholland Drive: μια ψευδαίσθηση
Όταν ονειρευόμαστε στα όνειρά μας εμφανίζονται άνθρωποι που έχουμε ήδη δει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας που όμως δεν θυμόμαστε ή στους οποίους το όνειρο αποδίδει ρόλους διαφορετικούς από αυτούς που ερμηνεύονται στην πραγματικότητα.
Στα όνειρα, ακόμη και οι χώροι μπορεί να διαφέρουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα, όπως και οι δυνατότητές μας, που μερικές φορές μας οδηγεί να κάνουμε πράξεις που δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε στη ζωή. Θέλοντας λοιπόν να κάνω έναν παραλληλισμό μεταξύ Mulholland Drive και τον ονειρικό κόσμο μπορούμε να βρούμε στην ταινία μια ολόκληρη σειρά στοιχείων που ταιριάζουν απόλυτα στη δυναμική του ονειρικού κόσμου. Η ταινία είναι επίσης γεμάτη συμβολισμούς, ιδιαίτερα σε μια αποκαλυπτική τοποθεσία: το Club Silencio.
Η σκηνή του Club Silenzio είναι αναμφίβολα μια από τις πιο υπνωτιστικές της ταινίας και ταυτόχρονα αυτή που καθορίζει ένα πριν και το μετά στην πλοκή. Αν μέχρι αυτό το σημείο μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε μια τουλάχιστον εν μέρει γραμμική δομή, ξεκινώντας από αυτή τη σκηνή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια εντελώς διαφορετική ταινία.
Αυτή η Λέσχη λειτουργεί λίγο σαν το Μαγικό Θέατρο στο ερμητικό μυθιστόρημα Ο Steppenwolf Του Χέρμαν Έσση . Ένας τόπος συνάντησης από τον οποίο κανένας χαρακτήρας δεν θα επιστρέψει σε αυτό που ήταν και που ίσως κρατά το αληθινό κλειδί για την κατανόηση των πρωταγωνιστών.
Το χρώμα μπλε
Το Club Silencio είναι ένα μέρος όπου κυριαρχεί το μπλε χρώμα και φαίνεται να προκαλεί μια βαθιά δυαδικότητα του πρωταγωνιστή. Το μπλε που παραπέμπει στο μυαλό και την ενδοσκόπηση είναι το ίδιο χρώμα που βρίσκουμε στο κλειδί που είχε η Ρίτα στην τσάντα της την ώρα του ατυχήματος και στο χρηματοκιβώτιο που φυλάει η Μπέττυ.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας θα είναι το μπλε κλειδί που ανοίγει το χρηματοκιβώτιο, δίνοντας ζωή σε μια νέα πραγματικότητα και μια σειρά γεγονότων που τελικά φαίνεται να έχουν νόημα . Όλα όσα έχουμε δει μέχρι εκείνη τη στιγμή φαίνεται να αποκτούν νέο νόημα, κάνοντάς μας μάρτυρες κάτι εμφανούς διχασμένη προσωπικότητα . Χάρη στο Club Silencio ανακαλύπτουμε ότι έχουμε εξαπατηθεί. Όλα όσα είδαμε ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση, ένα ψέμα. Όπως ακριβώς η τέχνη, τα όνειρα και ακριβώς αυτή η ταινία. Ο μάγος του κλαμπ φαίνεται να μιλάει στα κορίτσια και σε εμάς ταυτόχρονα ξυπνώντας μας από τον ύπνο που μας είχε αναγκάσει μέχρι τότε ο Λιντς.
Περνάμε λοιπόν από το πρώτο μέρος της ταινίας με ντετέκτιβ τόνους σε ένα πιο σκοτεινό που περιστρέφεται γύρω από ένα σημείο καμπής τόσο ανησυχητικό όσο και αποκαλυπτικό. . Από την αισιοδοξία του αμερικανικού ονείρου που φαίνεται να ζει η νεαρή Μπέτυ προχωράμε στην παρακμή και την αστάθεια της Ρίτας, εμβαθύνοντας στη δυαδικότητα που κατοικεί στην τελευταία.
συμπεράσματα
Παρά τα πολλά πλεονεκτήματα και τα δυνατά σημεία αυτής της ταινίας, υπάρχουν ακόμη κάποιοι κριτικοί που δεν μπορούν να την χωνέψουν και που τη θεωρούν υπερεκτιμημένη δουλειά. Ακόμα κι αν ήταν έτσι, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ταινία γεμάτη εξαιρετικές ερμηνείες ικανές να εκτοξεύσουν την καριέρα της Naomi Watts που βλέπουμε να παίζει αριστοτεχνικά σε αυτήν την ταινία.
Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το πώς Mulholland Drive είναι ένα πραγματικό παζλ με μια βαθιά υποκειμενική λύση. Μια άσκηση που πρέπει να θησαυρίσει ο θεατής. Τελικά Mulholland Drive είναι μια πρόσκληση στο μυαλό, ένα απατηλό παζλ γεμάτο πάθη και ψέματα.
No hay banda there is no band il n’est pas d’orchestra.
-Mulholland Drive-
