Ζωή μου, θα σε ζήσω μέχρι να σε αφήσω με κομμένη την ανάσα

Αγαπητή ζωή, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για όλες τις φορές που σε θεώρησα δεδομένη και δεν αξιοποίησα στο έπακρο τις ευκαιρίες που μου πρόσφερες. Τώρα που νίκησα τους φόβους μου, τη συστολή και τις προκαταλήψεις μου, υπόσχομαι να χορέψω για σένα μέχρι τα ξημερώματα, να σε αγαπήσω, να σε ακούσω και να σε κάνω να γελάσεις μέχρι να πονέσεις στο στομάχι μέχρι να μείνεις με κομμένη την ανάσα. Γιατί εσύ και εγώ καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον γιατί αυτή η χαρά αξίζει να μοιραστούμε.

Το να πούμε αυτά τα λόγια σε ένα ορισμένο σημείο της ζωής μας μπορεί να μας οδηγήσει σε μια φάση βαθιάς αλλαγής ή, όπως θα έλεγαν περισσότεροι πνευματικοί άνθρωποι, σε μια πραγματική αφύπνιση. Ωστόσο δεν είμαστε πάντα σε θέση να αναδείξουμε όλους τους πόρους και τις δυνάμεις μας για να κάνουμε αυτό το πολύ απαιτητικό σύμφωνο με τον εαυτό μας. Για να μας επιτρέψει να απολαύσουμε πλήρως τις μέρες που έχουμε ακόμα να ζήσουμε.

Η χαρά της ζωής συνίσταται στο να έχεις πάντα κάτι να κάνεις, κάποιον να αγαπάς και κάτι να περιμένεις.

-Τόμας Τσάλμερς-

Ίσως αυτός ο σκοπός του να ζεις έντονα μέχρι να σου κοπεί η ανάσα μπορεί να σου φαίνεται πολύ ηδονιστικός. Αυτό το όραμα της ζωής, ωστόσο, βασίζεται σε μια πολύ απλή έννοια στην οποία συμφωνούν πολλοί ανθρωπολόγοι, κοινωνιολόγοι και θετικιστές ψυχολόγοι. Όλες οι ενέργειες που πραγματοποιούμε αντιστοιχούν σε δύο βασικές ορμές: να επιβιώσουμε και αν πετύχουμε να είσαι ευτυχισμένος .

Η ύπαρξη, το άνοιγμα των ματιών μας κάθε μέρα, η έξοδος στο δρόμο και η σχέση με τους άλλους είναι διαστάσεις της ζωής που ανταποκρίνονται σε μια διακοπτόμενη διαδικασία που ονομάζεται δοκιμή και λάθος από την οποία μπορούμε να μάθουμε σιγά σιγά να αποκτήσουμε αυτό που επιθυμούμε τόσο διακαώς: σταθερότητα, εσωτερική ηρεμία, ευεξία και τελικά... ευτυχία. Για να επιτευχθεί όμως αυτός ο στόχος, είναι απαραίτητο να προσθέσουμε ένα συστατικό σε αυτή τη συνταγή: το πάθος.

Μια ζωή με πάθος: αυτό είναι το μυστικό!

Ο ανθρωπιστική ψυχολογία συνεχίζει να είναι ένα από τα πιο σημαντικά και χρήσιμα ρεύματα σκέψης στις ψυχολογικές μελέτες. Θα ήταν αδύνατο να το καταλάβουμε χωρίς δύο σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Carl Rogers και ο Abraham Maslow. Αυτοί οι μελετητές ήταν που δήλωσαν για πρώτη φορά ότι είμαστε οι μόνοι κύριοι της προσωπικής μας εκπλήρωσης είμαστε αυτοί που έχουμε το καθήκον να εργαζόμαστε μέρα με τη μέρα για την ανάπτυξη και την ευτυχία μας.

Μέχρι τότε, ρεύματα όπως η φροϋδική ψυχανάλυση ή ακόμα και η συμπεριφορική ψυχολογία μας απεικόνιζαν ως παθητικά όντα ανίκανα να επηρεάσουν το περιβάλλον. Τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια δεδομένου ότι, όπως μας διδάσκει ο ίδιος ο Rogers, λίγα πράγματα μπορεί να είναι πιο σημαντικά για τον άνθρωπο από το να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ένα λειτουργικό άτομο ικανό να αλλάξει αυτό που τον περιβάλλει μέσω τεσσάρων θεμελιωδών στοιχείων: ευέλικτη νοοτροπία, αίσθημα ελευθερίας, αυτοπεποίθηση και άνοιγμα στην εμπειρία.

Με τη σειρά τους, υπάρχουν πολλοί ψυχολόγοι που, ακολουθώντας αυτή τη φιλοσοφία, πρόσθεσαν ένα ακόμη σημείο σε αυτό που ονομάστηκε σκοπός του πάθους. Στην πραγματικότητα, για να επιτύχουμε την προσωπική ολοκλήρωση που βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας του Maslow χρειαζόμαστε ένα θεμελιώδες συστατικό: το πάθος. Μόνο έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε σημαντικό και θετικό αντίκτυπο στη ζωή μας. Με αυτόν τον τρόπο υπογράφουμε μια σταθερή και πιστή συμφωνία με τον εαυτό μας για να αντιμετωπίσουμε τις αντιξοότητες και να διώξουμε μακριά τον φόβο και τις ανησυχίες, έχοντας στο μυαλό μας κάθε μέρα τόνωση κινήτρων και τη λάμψη του ενθουσιασμού.

Όσοι ζουν τη ζωή με πάθος, όσοι αποφασίζουν να τη ζήσουν γεμάτοι ενθουσιασμό χωρίς φόβο ή επιφυλακτικότητα, είναι σε θέση να καταλάβουν ότι ό,τι κάνουν έχει λόγο. Ένας σκοπός που τον ικανοποιεί, που τον διασκεδάζει, που του δίνει χαρά.

Από σήμερα και μετά θα ζω με ενθουσιασμό με όλο μου το είναι στο έπακρο

Θα μπορούσαμε να πούμε χωρίς φόβο ότι θα κάνουμε λάθος ότι η σημερινή καταναλωτική κοινωνία θέλει να μας πείσει ότι η ευτυχία είναι μια στιγμιαία και φευγαλέα κατάσταση του νου σχεδόν πάντα που συνδέεται με τον ελεύθερο χρόνο ή την κατοχή ορισμένων προϊόντων. Ένα ωραίο αυτοκίνητο, ένα κινητό τηλέφωνο τελευταίας γενιάς, ορισμένες ανέσεις στο σπίτι, μοντέρνα ρούχα, προϊόντα από διάσημες μάρκες... Αλλά όλα αυτά μας δίνουν μόνο ευτυχία μιας χρήσης, μια αίσθηση ψευδούς ευεξίας που δημιουργεί έναν πραγματικό εθισμό.

Ίσως αντί να δούμε τα πράγματα από μια πολύ διαφορετική και επίσης πολύ πιο λογική σκοπιά. Πρέπει να μάθουμε να καταλαβαίνουμε ότι η ευτυχία δεν χρειάζεται να είναι στιγμιαία ή φευγαλέα. Για να ζήσουμε τη ζωή που επιθυμούμε, που χρειαζόμαστε και που μπορεί να μας προσφέρει μόνιμη ευεξία, πρέπει να εργαζόμαστε καθημερινά σε μια σειρά διαστάσεων που αναμφίβολα θα μας φανούν πολύ χρήσιμες.

Σας προτείνουμε να το σκεφτείτε μαζί μας.

Βήματα για μια πληρέστερη ζωή

Ο σκοπός του πάθους.Μιλήσαμε για αυτό πριν: για να είμαστε πιο ευτυχισμένοι κάθε μέρα και να μπορούμε να επιτύχουμε μόνιμη και ικανοποιητική ευημερία, πρέπει να προσδιορίσουμε εσωτερικά πάθη που μας καθορίζουν μας συγκινούν και μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο ζωής μας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα όσα καταφέρνουμε πρέπει να μας αφήνουν ικανοποιημένους και πρέπει να είναι σε αρμονία με τις αξίες μας, την ταυτότητά μας και τα προσωπικά μας συμφέροντα. Ορθολογική σκέψη.Γνωρίζουμε ότι στις μέρες μας η σφαίρα των συναισθημάτων και της διαίσθησης έχει μεγάλη σημασία για την κατανόηση της συμπεριφοράς μας. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε κατά νου ένα πράγμα: στην επιδίωξή μας της ευτυχίας πρέπει να λαμβάνουμε ξεκάθαρες και αντικειμενικές ορθολογικές αποφάσεις. Για παράδειγμα, αποφασίστε να αποστασιοποιηθούμε από ορισμένα άτομα ή αφήστε μια δουλειά για να αναλάβετε νέα έργα. Όλες αυτές οι αποφάσεις πρέπει να καθοδηγούνται από λογική και ορθολογική σκέψη που δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε και η οποία με τη σειρά της απαιτεί τη συμμετοχή μιας άλλης διάστασης: θάρρος . Αυτοπειθαρχία. Για να ζήσεις τη ζωή στο έπακρο, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, απαιτεί μια συγκεκριμένη πειθαρχία. Επειδή μερικές φορές, για παράδειγμα, είναι απαραίτητο να εγκαταλείψουμε την άμεση ικανοποίηση για να αποκτήσουμε μεγαλύτερα μακροπρόθεσμα οφέλη.
• Ομοίως, όσοι ξέρουν να είναι ευτυχισμένοι αποφεύγουν τις καθυστερήσεις και επενδύουν χρόνο και ενέργεια στο δικό τους προσωπική ανάπτυξη και ξέρει να παλεύει μέχρι τέλους για αυτό που θέλει.

Συμπερασματικά, όπως μπορείτε να δείτε, είναι δυνατό να εργαστείτε για μια πολύ πιο ουσιαστική και θετική ύπαρξη. Χρειάζεται πολλή θέληση, πειθαρχία και λίγο θάρρος . Γιατί μερικές φορές, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, είναι απαραίτητο να πάρουμε σημαντικές και δύσκολες αποφάσεις για να πετύχουμε αυτό που τόσο πολύ επιθυμούμε.

Κάνοντάς τον να έχει το θάρρος να προσπαθήσει μπορεί να ανοίξει την πόρτα που θα μας οδηγήσει να είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.